W swoim wielkim ucisku, w swej samotności, ogromnej bezradności zawołałam do Pana... Nie wiedziałam tak naprawdę czy odpowie, czy w ogóle słucha, w końcu wszyscy wołali? W swej biedzie i nędzy wzniosłam swe oczy ku górze... Myśląc: "Nie ma dla mnie nadziei. Lecz Panie jestem nędznym żebrakiem potrzebującym (...) {rozwiń}

Ostatnio Pan uświadomił mi, jak rzadko jestem sobą. Jak rzadko swobodna i rozluźniona, a jak często – powściągliwa, zdystansowana, z rezerwą, udająca kogoś innego niż jestem, sama właściwie nie wiem kogo. Zobaczyłam całą kolekcję moich masek – sztucznych, krępujących, nieprawdziwych. Nie (...) {rozwiń}