"Chwała jego jest wielka dzięki zbawieniu Twemu Wspaniałością i dostojeństwem okryłeś go Bo czynisz go błogosławieństwem na zawsze Udzielasz mu radości przed obliczem swoim Król bowiem ufa Panu I dzieki łasce Najwyższego nie zachwieje się" Ps 21, 6-8

Dzisiaj myślałam sobie o tym fragmencie. Jestem na etapie mojego życia, w którym bardzo potrzebuję pomocy od Pana w pewnej sprawie. Król Dawid mówi tu o pożądanych przez każdego króla atrybutach które otrzymał jakby "z góry" od Pana. Jednak nie chełpi się tym i nie przypisuje tego sobie, lecz zbawieniu Pana i Jego łasce. Mi również zbawienie Pana daje "z góry" to, czego sama nie jestem w stanie osiągnąć. I tyczy się to zarówno "przyziemnych" spraw jak i życia wiecznego. To, co czyni Bóg dla Dawida, czy dla nas w tym doczesnym życiu, dając nam to, na co nie zasłużyliśmy jest tylko "cieniem rzeczy przyszłych", zobrazowaniem tego, co wznioślejsze - tego, co Bóg nam dał dzięki zbawieniu przez krzyz Jezusa. W liście do Efezjan 2, 8-9 czytamy: "Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę i to nie z was, Boży to dar. Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił". Wszelka pomoc w moim życiu ma na celu uwielbienie Jezusa i zwrócenie moich oczu na to, co jest jej źródłem - na ofiarę Jezusa za mnie. To spod Jego krzyza wypływa dla mnie wszelki ratunek, w tym przede wszystkim obmycie z grzechów i uhonorowanie mnie przyjęciem do Królewskiej Bożej Rodziny:)

"Po udrękach swej duszy ujrzy światło i nim się nasyci. Sprawiedliwy mój sługa usprawiedliwi wielu Ich nieprawości On sam dźwigać będzie"
Izajasza 53,11