Kiedy wspominam ostatnie wakacje – wspólny wyjazd do pracy w Holandii z kilkoma osobami ze wspólnoty – po raz kolejny zadziwia mnie, jak widocznym tam wtedy było, że różnimy się od innych ludzi dlatego, że w naszych sercach mieszka Jezus. Nie trzeba było nic specjalnego mówić, oni to po prostu wyczuwali. Sam fakt, że osoby nie zainteresowane narkotykami, niepijące i niepalące potrafiły świetnie funkcjonować w tym jakże zliberalizowanym kraju był mocno zastanawiający. Bóg nie szczędził nam tam swojego błogosławieństwa i wypełniał nasze serca nieustanną radością. Niektórzy wstawali przed świtem i wracali z pracy po zmroku, lub jak ludzie-widma spali kiedy inni pracowali, a gdy wszyscy szli spać dopiero wychodzili do pracy, ale mimo trudnych warunków nie tracili ducha i nie przestawali tryskać dobrym humorem.

Pewnego razu sąsiedzi z pokoju obok zaprosili nas na film. Mimo naszych uprzejmych próśb, ciężko im było zrezygnować z palenia zioła w naszej obecności. A nam tego dnia humor dopisywał i mimo, że film nie był zbyt ciekawy, było nam wesoło. W końcu chłopcy musieli stwierdzić z podziwem: „Nie, no jak to jest? My jaramy, a one się śmieją!” Hmmm... też bym się wkurzyła, gdybym wydała tyle kasy na rozweselający specyfik, a tu ktoś ma o wiele lepszą jazdę, i to całkiem za darmo!

W pracy też nieraz było ciężko. Momentami byłam pijana zmęczeniem. Koledzy, którzy pracowali ze mną dawali radę dzięki różnego rodzaju „wspomagaczom” - to Red Bull, to jakiś browar, to trawka. Ja w duchu rozmawiałam z moim Panem. Gdy pod koniec dnia dobry humor i pozytywne nastawienie do życia mnie nie opuszczały, a czasem udało się rozładować napiętą sytuację jakimś żartem, nie raz słyszałam słowa: „Ja nie wiem, co ona bierze, ale to musi być dobry towar!” Było całkiem jak w tej piosence: „Jaram jaram, mój towar to wiara”.