Jakiś czas temu wybrałam się na spacer. Chciałam pobyć trochę sama z dala od zgiełku miasta. Kiedy tak spacerowałam i rozglądałam się wokoło w pewnym momencie zachwyciła mnie cisza i harmonia otaczającej mnie przyrody. Drzewa budzące się do życia, zieleniejąca trawa. Dał się nawet słyszeć śpiew ptaków. Wtedy przypomniał mi się fragment z Księgi Izajasza "Na pustyni zasadzę cedry, akacje, mirty i oliwki; rozkrzewię na pustkowiu cyprysy, wiązy i bukszpan obok siebie. Ażeby widzieli i poznali, rozważyli i pojęli, ze ręka Pańska to uczyniła, ze Swięty Izraela tego dokonał." (Izajasz 41,19-20)
Sprawiło to, że nie tylko podziwiałam piękno przyrody budzącej się po zimie, ale moje myśli skierowały się także na Stwórcę tych cudów. Tylko prawdziwy Artysta mógł stworzyć godne podziwu zachody słońca, potężne góry czy zmienność pór roku. Bóg stwarzając to wszystko swoją niesamowitą mocą z pewnością miał na uwadze również człowieka. Dzięki ogromnej miłości Boga do nas możemy dziś oglądać niejeden zdumiewający cud przyrody, zadziwiająca różnorodność wśród gatunków zwierząt i roślin. Jeśli przyjrzymy sie temu wszystkiemu wokoło: lasom, polom, łąkom pełnym kolorowych kwiatów, wodospadom, górom to z pewnością zaczniemy wychwalać Stwórcę tych dzieł i widoczną na każdym kroku Jego niezgłębioną mądrość, kryjącą się w każdym najmniejszym pyłku na kwiatku.
Bóg niewątpliwie jest wspaniałym Artystą tworzącym perfekcyjnie swe dzieła. On niczego nie robi połowicznie, ale zawsze wszystko doprowadza do końca. Wystarczy przystanąć na chwilę i rozejrzeć się dookoła, aby ujrzeć zapierające dech w piersiach Boże cuda...

"Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, dzieła zdumiewające, których dokonuje na ziemi". (Psalm 46,9)